KOPALNIA SOLI W WIELICZCE
położenie:Wieliczka, woj. małopolskie

Początki warzelnictwa solnego na terenie Wieliczki należą do najstarszych w Europie i sięgają środkowego okresu neolitu. Odkrycie soli kamiennej nastąpiło w drugiej połowie XIII w., zapoczątkowując budowę kopalni funkcjonującej bez przerwy od średniowiecza do chwili obecnej. W ciągu ponad 700 lat istnienia kopalni wielickiej wyeksploatowano około 7,5 mln m3 podziemnych wyrobisk od poziomu I (64 m głębokości) do poziomu IX (327 m głębokości), w tym 2040 komór, ponad 200 km chodników, 26 szybów dziennych i około 180 szybików łączących wyrobiska na różnych poziomach. Żupy były własnością królewską. Panowanie Kazimierza Wielkiego zaowocowało reformą praw i zwyczajów dotyczących kopalni, znane później jako "Statut". Dzięki dochodom z wielickiej kopalni powstała m.in. renesansowa siedziba królów polskich - Wawel.
W kopalni zwracają uwagę przede wszystkim duże komory, podziemne kaplice z pięknym wystrojem, jeziorka, ślady robót górniczych oraz różne urządzenia kopalniane, w tym jedyna na świecie kolekcja drewnianych maszyn (kieratów) wyciągowych do transportu pionowego.
Sława kopalni wielickiej, jako podziemnego cudu, urzekała już od XV wieku. Początki podziemnej turystyki datują się na koniec XVIII wieku, kiedy turyści mogli zejść na pierwszy poziom.
Zabytkowa kopalnia soli w Wieliczce należy do najbardziej znanych obiektów turystycznych w Polsce. Ten unikatowy obiekt wpisano na listę zabytków krajowych w 1976 r., a w 1978 r. przez UNESCO na Pierwszą Międzynarodową Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego. W 1994 roku, zarządzeniem Prezydenta RP, Kopalnię Soli w Wieliczce uznano za Pomnik Historii Narodu Polskiego.
W podziemiach obiektu KOPALNIA SOLI W WIELICZCE udostępnione są dla publiczności dwie podziemne trasy turystyczne:

Więcej informacji: opracowania, ciekawostki...