Konferencja „PRZYSZŁOŚĆ Z PRZESZŁOŚCI”,
Toruń, Fort IV, 20-22.11.2008
Lech Narębski
Kujawsko – Pomorski Urząd Marszałkowski
Dep. Kultury i Dziedzictwa Narodowego
MIEJSCE FORTYFIKACJI WE WSPÓŁCZESNYCH AGLOMERACJACH
W fortyfikacjach – nie tylko średniowiecznych, ale także nowożytnych i nowszych –zawarte są wartości historyczno – kulturowe i krajobrazowo – przestrzenne ponadregionalnej rangi, godne upowszechniania i społecznego wykorzystania. Tezy tej dowodzą: 10 – wynik „Kartograficznej rejestracji zasobu nowożytnej fortyfikacji stałej na ziemiach Polski” [grant KBN, 1995-96], który wykazał ponad 4800 zachowanych dzieł fortyfikacji stałej; 20 – określenie Polski mianem „europejskiego skansenu sztuki fortyfikacyjnej” [pozbawione wydźwięku pejoratywnego] będącego dziedzictwem dwóch stuleci burzliwych dziejów Europy.
W Europie nie ma drugiego kraju, dysponującego takim bogatym i różnorodnym zasobem tej kategorii zabytków. Kategorii. O której można z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że reprezentuje najwyższy poziom sztuki militarnej oraz potencjału technicznego i ekonomicznego dawnych potęg europejskich [versus zabytki architektury sakralnej, rezydencjonalnej i In., których większość ma charakter prowincjonalny].
Fortyfikacje doby nowożytnej zajmują na obszarze województwa Kujawsko – Pomorskiego znaczącą przestrzeń [Toruń – ok. 22 km; Grudziądz – ok. 16 km; Chełmno – ok. 15 km długości obwodu pierścieni fortecznych], są wśród nich obiekty które odegrały istotna rolę w dziejach Polski i Europy [Cytadela Grudziądzka 1807], są obiekty modelowe, doświadczalne i prototypowe [toruńska Bateria AB-IV], są unikalne zespoły produkcyjne [Łęgnowo], a także SA obiekty które były świadkami martyrologii. Rozległe obszary XIX – i XX – wiecznych fortyfikacji pokryte zielenią mają wartość użytkową. Ilustrują dramatyczne okresy dziejów naszego narodu, SA zapisem minionych koncepcji militarnych.
0bserwacje procesów adaptacji dawnych fortyfikacji zarówno na terenie kraju, jak też za granicą uprawniają stwierdzenie, ze ta kategoria zabytków cieszy się narastającą popularnością i stanowi potencjalny produkt turystyczny o coraz większej „sile rażenia”. Dowodami z naszego terenu niech będą choćby ilość imprez i gości na toruńskim Forcie IV, frekwencja podczas organizowanych przez wojsko „dni otwartych” na grudziądzkiej Cytadeli, czy też na toruńskiej baterii pancernej AB IV.
Podsumowując – jestem przekonany, że dawne fortyfikacje powinny zostać uwzględnione na odpowiednim miejscu w dokumentach strategicznych i programowych województw, jak: strategie rozwoju województw, rozwoju turystyki, opieki nad zabytkami, etc. – jako ważki element środowiska kulturowego, przyrodniczego oraz potencjalny produkt turystyczny o dużej, wręcz europejskiej atrakcyjności.
Województwo Kujawsko – Pomorskie – zasób
XVIII wiek – Grudziądz [Cytadela]
XIX wiek - Toruń, Grudziądz
XX wiek - Chełmno, Grudziądz, Toruń
Przedmieście Bydgoszcz, linia jezior Koronowskich, linia Osy, pozycja Kcynia
Wielkie zespoły w Polsce
Austria: Kraków, Przemyśl
Rosja: Warszawa, Modlin, Brześć [Przedmieście Terespolskie], Dęblin, Osowiec, Łomża, Ostrołęka, Różan
ZSRR [+ Pakt Warszawski]: „Linia Mołotowa”, BAS-y, bazy AR
Prusy [do 1871]: Giżycko, Gdańsk, Kołobrzeg, Świnoujście, Poznań, Kłodzko, Koźle, Nysa, Srebrna Góra, Świdnica, Toruń
Niemcy [po 1871]: Chełmno, Grudziądz, Kostrzyn, Poznań, Toruń, Wrocław
Niemcy [II Rzesza] Hel – Bateria Schleswig-Holstein, Wał Pomorski, MRU, Linia Odry
Polska [II Rzeczpospolita]: RU Hel, Śląsk, Wizna, Osowiec, Węgierska Górka, polowe fortyfikacje mobilizacyjne
Zespoły trans – graniczne oraz powiązane z „Baltic Fort Route”
Brześć [Białoruś]: Przemyśl [Ukraina]; Kostrzyn [Niemcy] „Linia Mołotowa [Białoruś, Ukraina]
Miejsce we współczesnych miastach
1.
Wewnątrz struktury urbanistycznej wielkich miast – Warszawa [podwójny
pierścień fortów, Cytadela]
2.
W granicach administracyjnych miast, częściowo w strukturze miasta
– Poznań [twierdza pierścieniowa], Toruń [twierdza pierścieniowa],
Przemyśl [‘noyau’ – tj. rdzeń]
3.
Częściowo w granicach miast – Grudziądz [Rządz – osiedle
w mieście, Księże Góry – gmina Wlk. Lniska], Przemyśl [ pierścień
fort], Kraków [Fort 45 Zielonki – gmina Zielonki]
4.
Poza miastami – Modlin [miasto Zakroczym], Dęblin. Łomża,
Kostrzyn [forty], Chełmno [półpierścień twierdzy na terenie 3 ościennych
gmin]
5.
Nie związane z miastami – Osowiec
Rola fortyfikacji w kształtowaniu miast
1.
Aspekt urbanistyczny
·
Powstanie nowoczesnego zasobu kartograficznego – pomiary
topograficzne terenu przyszłego pola walki, pomiary artyleryjski, projektowanie
urządzeń pola walki, w tym budowę fortyfikacji.
·
Układ drogowy – system dróg fortecznych, rokada, sięgacze
·
Zaplecze logistyczne – koszary, magazyny, składnice,
szpitale/lazarety
·
Zespoły zieleni – same obiekty, otoczenie, Międzypola, maski leśne
·
Gospodarka przestrzenią – zakazy i ograniczenia obowiązujące w
„rejonach fortecznych” /esplanady/ „rewers demolacyjny”
2.
Aspekt ekonomiczny
·
Napływ ogromnych środków inwestycyjnych do miast [grunty,
materiały budowlane i inne wyroby lokalnego przemysłu, opłacenie siły
roboczej]
·
Rynek pracy związany z obsługą garnizonu [usługi]
·
Poziom budownictwa [materiały, technologie, wykonawstwo]
3.
Aspekt socjalny
·
Standard sanitarny i medyczny [epidemiologiczny] oraz porządek publiczny
– patrole garnizonowe, egzekwowanie bezpieczeństwa pożarowego i
sanitarnego
·
Zapotrzebowanie na usługi wyższego poziomu [rodziny oficerów inżynierii
i artylerii – inteligencja] – szkoły, biblioteki, muzea, teatr, życie
towarzyskie
·
Impuls ludnościowy w okresach rozbudowy fortyfikacji [ogromny rynek
pracy]
Co miasta dziedziczą ze swej przeszłości fortecznej [co mają obecnie]
· Obiekty i tereny poforteczne
Kubatury – obszerne choć
kłopotliwe w użytkowaniu, bardzo atrakcyjne turystycznie i
gospodarczo;
Tereny – rozległe, niezabudowane
tereny o charakterze parkowym, rekreacyjnym
[parcele obiektów fortecznych, stoki, esplanady, maski leśne, Międzypola]
Obiekty i elementy – unikalne zabytki dawnej
techniki militarnej [np. forteczne
pancerze artyleryjskie i obserwacyjne[; inne
pamiątki militarnej
i garnizonowej przeszłości [np. pomnik Bawarczyków w Toruniu]
·
Obiekty powojskowe zaplecza garnizonowego i logistycznego – znaczny
majątek nieruchomy, kłopotliwy, trudny – ale wart przemyślanego
zagospodarowania
·
sieć drogowa – obwodnice, drogi promieniowe, drogi dojazdowe
·
uzdatnienie dużych przestrzeni do budownictwa [melioracje, wylesienia,
makroniwelacyjne].
